Plastični otpad u okeanima predstavlja sve veći ekološki problem, a već godinama se pokušava procijeniti kolika se količina nakuplja i ugrožava morski ekosistem. Studija, koju je sprovela australijska naučna agencija CSIRO u saradnji sa kanadskim Univerzitetom u Torontu, objavila je nove procjene zasnovane na prikupljanju uzoraka pomoću podvodnih vozila na daljinsko upravljanje (ROV).
Ova metoda omogućila je približno kvantifikovanje plastičnog otpada koji završava na morskom dnu, ali i identifikovanje područja u kojima se otpad nakuplja prije nego što se razgradi u mikroplastiku.
Ova studija, pod nazivom „Plastika u dubokom moru – globalna procjena akumulacije na dnu okeana“, bila je fokusirana na veće predmete, poput ribarskih mreža, čaša ili plastičnih kesa.
Jedna od rukovoditeljki istraživanja, Alice Zhu, doktorandkinja na Univerzitetu u Torontu, smatra da bi zagađenje plastikom na morskom dnu moglo biti i do 100 puta veće od količine plastike koja pluta na površini. Studija procjenjuje da se u okeanima nalazi između tri i 11 miliona tona plastike, od čega se 46 odsto nalazi na dubinama manjim od 200 metara, dok je ostatak raspoređen na dubinama do 11.000 metara.
Izvor:
Ne propustite novosti, savjete i priče o zaštiti životne sredine koje redovno dijelimo.
Zaprati Zeleni talas na Instagramu
Lajkuj Zeleni talas na Facebooku
Zaprati Zeleni talas na X-u
Zaprati Zeleni talas na YouTube kanalu
